سیارک کوچک ۱۹۹۸ KY26 در مسیری غیرمنتظره و با شتابی غیرعادی در فضا حرکت می‌کند؛ پدیده‌ای که فرضیه دنباله‌دار تاریک بودن آن را مطرح کرده بود، اما پژوهش جدید نشان می‌دهد دمای این جرم آسمانی برای حفظ یخ و تولید گاز کافی نیست.
به گزارش سیناپرس،بیشتر سیارک‌ها تحت تأثیر نیروهای شناخته‌شده‌ای مانند گرانش و فشار تابشی خورشید حرکت می‌کنند، اما سیارک ۱۹۹۸ KY26 رفتار متفاوتی دارد. این جرم آسمانی با قطری حدود ۱۱ متر، شتابی غیرعادی و عمود بر صفحه مدار خود نشان می‌دهد که هنوز توضیح قطعی برای آن ارائه نشده است.
یکی از فرضیه‌های مطرح‌شده این بود که این جرم در واقع یک «دنباله‌دار تاریک» است؛ اجرامی که مانند دنباله‌دارهای معمولی گاز آزاد می‌کنند، اما فعالیت آنها به دلیل نداشتن دنباله درخشان، از زمین قابل مشاهده نیست. خروج گاز از این اجرام می‌تواند نیرویی اضافی ایجاد کند و مسیر حرکت آنها را تغییر دهد.
اما پژوهش جدید دو مهندس هوافضا از مؤسسه فناوری جورجیا، این فرضیه را با تردید روبه‌رو کرده است.
چرا فرضیه دنباله‌دار تاریک زیر سؤال رفت؟
کوربین هانسن و ماساتوشی هیرابایاشی با بررسی اندازه، مدار، بازتابندگی و ترکیب احتمالی سیارک، دمای سطح و لایه‌های داخلی آن را مدل‌سازی کردند.
نتایج نشان داد حتی سردترین بخش‌های این سیارک نیز در طول گردش به دور خورشید، به‌طور متوسط دمایی حدود ۲۱۲ کلوین، معادل منفی ۶۱ درجه سانتی‌گراد، دارند؛ در حالی که برای بقای طولانی‌مدت یخ آب در زیر سطح، دما باید کمتر از حدود ۱۴۵ کلوین، معادل منفی ۱۲۸ درجه سانتی‌گراد باشد.
بر اساس محاسبات پژوهشگران، حتی اگر یک درصد جرم این سیارک از یخ آب تشکیل شده باشد، این یخ طی کمی بیش از دو هزار سال از بین می‌رود. همچنین اگر خروج گاز ناشی از همین یخ عامل شتاب غیرعادی سیارک باشد، ذخیره یخ آن تنها حدود ۶۲ سال دوام خواهد آورد.
به این ترتیب، وجود یخ کافی برای توضیح رفتار غیرعادی این جرم آسمانی با تردید جدی مواجه شده است.
راز سیارک چه زمانی آشکار می‌شود؟
پژوهشگران هنوز احتمال تأثیر فشار تابشی خورشید را به‌عنوان یکی از توضیحات احتمالی بررسی می‌کنند. نور خورشید می‌تواند نیرویی هرچند کوچک، اما مؤثر بر حرکت اجرام کوچک فضایی وارد کند.
با این حال، پاسخ قطعی ممکن است در سال‌های آینده به دست آید. فضاپیمای هایابوسا۲ آژانس فضایی ژاپن در مسیر رسیدن به این سیارک قرار دارد و قرار است در ژوئیه ۲۰۳۱ به آن برسد.نتایج این پژوهش در نشریه علمی Icarus منتشر شده است.
